Hej. Tu Doradca Dobroci
Widzisz, że komuś dzieje się krzywda. Co możesz zrobić?
Mam dla Ciebie dobrą wiadomość.
Ale możesz nie być obojętny. Wyobraź sobie, że widzisz kilku uczniów, którzy zabierają komuś plecak. Śmieją się. Rzucają jego rzeczami. Ty stoisz kilka metrów dalej. Możesz się bać. Możesz pomyśleć:
Strach jest normalny. Ale między „rzucam się na ratunek” a „udaję, że nie widzę” jest jeszcze dużo możliwości. Możesz:
To też jest reakcja. Nie musisz być bohaterem. Wystarczy, że nie będziesz obojętny.
„A jeśli dorosły nic nie zrobi?”
Powiedz kolejnemu. Możesz powiedzieć: „Widziałem coś i martwię się o tę osobę”. To nie jest donoszenie. To proszenie o pomoc dla kogoś, kto może jej potrzebować.
Słowo dla dorosłych
Chcemy uczyć dzieci reagowania na krzywdę.
Nie możemy jednak przenosić na nie odpowiedzialności za zatrzymywanie niebezpiecznych sytuacji. Dziecko, które jest świadkiem jakiegoś zajścia, również może się bać. Dlatego, zamiast:
„Dlaczego nic nie zrobiłeś?”
Warto zapytać:
„Co wtedy zobaczyłeś?”, „Co pomyślałeś?”, „Czy bałeś się zareagować?”, „Co mogłeś zrobić bezpiecznie?”, „Do którego dorosłego mogłeś pójść?”.
Uczmy dzieci, że reakcja nie musi oznaczać bezpośredniej konfrontacji. Czasem najbardziej odpowiedzialną reakcją jest znalezienie dorosłego i powiedzenie mu, co się dzieje.
Gdzie szukać wsparcia?
Jeśli doświadczasz przemocy lub boisz się, że możesz ją stosować, zadzwoń pod:
Pomoc istnieje. Droga wyjścia też.
Więcej o działaniach Fundacji A.R.T.
Materiał powstał w ramach projektu „Powiedz o TYM komuś 5 – Bajki o PrzeMOCKU”, dofinansowanego ze środków Samorządu Województwa Mazowieckiego.
#Mazowszepomaga, #MCPSpomaga, #programywspacia, #solidarnośćmazowiecka #MCPS
